در گذشته، رشد تعدادی از استارتاپها به پنج عامل محدود میشد:
- هزینههای زیاد برای بهدست آوردن اولین مشتری و حتی هزینهی زیادتری برای تولید محصول اشتباه؛
- چرخهی طولانی توسعهی فناوری؛
- تعداد افراد محدود با اشتیاق برای ریسک در استارتاپها؛
- ساختار سرمایه گذاری جسورانه که در آن تعدادی از شرکتها فقط بهازای داشتن فرصت برای بازگشت سرمایه مناسب، سرمایهگذاری میکردند؛
- تجمع تخصص واقعی در چگونگی ایجاد استارتاپ که در ایالات متحده عمدتا در نواحیهایی در سواحل شرقی و غربی وجود دارد. (این تمرکز بیشازحد در اروپا و سایر نقاط جهان کمتر است).
رویکرد لین استارتاپ، دو محدودیت اول را با کمک به راهاندازی خط تولید محصولات جدید که نیاز واقعی مشتریان است، برطرف کرده است. همچنین محدودیت سوم را با ایجاد ریسک کمتر و بسیار سریعتر و ارزانتر از روشهای سنتی حل کرده است. ما شاهدیم در زمانیکه سایر روندهای کسبوکار و فناوری مانع از ایجاد استارتاپها شدهاند، این روش ظهور کرده است. ترکیبی از تمام این مسائل چشمانداز کارآفرینی را تغییر داده است.
امروزه منبع باز نرمافزاری مانند GitHub و خدمات ابری مانند خدمات وب آمازون هزینههای توسعهی نرمافزار را از میلیونها دلار تا هزاران دلار کاهش داده است. استارتاپهای سختافزاری دیگر نیازی به ساخت کارخانجات خود ندارند، زیرا بهراحتی به تولیدکنندگان دسترسی دارند. درحقیقت، حالا دیگر با روش لین استارتاپ شرکتهای زیادی متولد میشوند. با این روش جدید از محصولات نرمافزاری گرفته تا تولید قطعات مختلف، همگی در کمتر از سه هفته آماده میشوند. عجیب نیست اگر بگوییم امروزه در دنیا، از طراحی محصول گرفته تا دریافت اولین نمونهی محصول ساختهشده در کشور چین، فقط سه هفته طول میکشد.
روشهای مبتنیبر لین استارتاپ نهتنها برای سرمایهگذاریهای تکنولوژی جوان است، که حتی شرکتهای بزرگ مانند GE و Intuit به استفاده از این روش روی آوردهاند.
دکتر شهداد شعبانی
دیدگاهتان را بنویسید